عقاد در کتاب خود «عبقرية الامام» در باره تولد و اسلام آوردن علی(ع) می نويسد:

«علی در داخل کعبه زاده شد و خداوند چهره او را از سجده به بت ها منزّه داشت. گويا که ميلاد وی اعلان تازه ای برای کعبه و عبادت در آن بود. بلکه اگر به تولد عقيده و روح بنگريم او به

تحقيق مسلمان متولد شد، زیرا چشمانش را بر اسلام گشود و هرگز با پرستش بت ها آشنا نشد. در خانه ای پرورش یافت که دعوت اسلام از آن خانه خارج شد و عبادت را در نماز پيامبر

و همسر پاک سرشتش شناخت، پيش از آن که آن را از نماز پدر و مادر خود بشناسد.

دين تازه، دلی را تصرف کرد که هيچ عقيدة پيشينی در آن با وی مخالفت نمی کرد و هيچ آميخته ای زلال آن را تيره نمی ساخت.

پس سزاست اگر بگوييم، علی در سرشت والای خود مسلمانی پاک نهاد بود. دين تازه هرگز اسلام شخصی را صادقانه تر و نفوذ اسلام را در کسی ژرف تر از او نيافت. او در علم و عمل و

عبادت مسلمان بود و عقل و قلبش نيز. تا آن حد که می توان گفت: او بر اسلام سرشته شده بود، و شناخت اسلام جز آنچه که آموزش بر طبيعت ها می افزايد، بر وی نيفزود.

در هر حال هيچ کس در پيشی گرفتن وی به اسلام و ايمان به آنچه محمد بن عبدالله آورد، ترديد نکرده است.»   

  سيرة المصطفی/ج1/ 129

تاريخ صحيح اسلام/ محمد نيكنام عربشاهي/ ج2/ ص19



موضوعات مرتبط: امیرالمومنین علی(علیه السلام) ، اهل بيت(عليهم السلام)

تاريخ : سه شنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۷ | 16:32 | نویسنده : احمد داعی |

رسيد حيدر و اين خاك نور باران شد

به يمن آمدنش عالمي مسلمان شد



موضوعات مرتبط: امیرالمومنین علی(علیه السلام) ، اهل بيت(عليهم السلام)

تاريخ : شنبه یازدهم فروردین ۱۳۹۷ | 9:49 | نویسنده : احمد داعی |

دلم گرفته بهانه سلام شاه نجف

 

كه قبله گاه دلم گشته بارگاه نجف



موضوعات مرتبط: امیرالمومنین علی(علیه السلام) ، اهل بيت(عليهم السلام)

تاريخ : شنبه یازدهم فروردین ۱۳۹۷ | 9:47 | نویسنده : احمد داعی |


عید ولایت بر شما عاشقان مبارک

آیه اکمال دین و اتمام نعمت که شیعه با آن به ولایت و امامت امیرالمومنین علیه السلام استدلال می کند در میان آیات حلال و حرام آمده است،با این وجود ممکن است شخصی بگوید که اصلا این آیه در مورد کامل شدن بحث احکام است و اینکه شما آیه ای که در میان بیان حلال و حرام آمده و اصلا ربطی به مسئله جانشینی ندارد را چرا بدین عنوان مطرح و تفسیر می نمایید؟

علمای بزرگ شیعه از دیر باز بر این مطلب واقف بوده و بوسیله دلایل قطعی و روایات وارد شده از طریق خود اهل سنت و نیز شیعیان بدین شبهه پاسخ گفته اند و اینکه آنچه مانند شعاع نور خورشید روشن است آن است که نه فقط این آیه، آیات بسیار و احادیث فراوانی در اثبات خلافت و ولایت مولای متقیان وارد شده که مضمون آن مورد قبول فریقین می باشد.




ادامه مطلب یادتون نره


موضوعات مرتبط: امیرالمومنین علی(علیه السلام)
ادامه مطلب

تاريخ : جمعه دوازدهم آبان ۱۳۹۱ | 11:9 | نویسنده : احمد داعی |

غدير دريايي از معارف است. فقه، فرهنگ ،كلام، اخلاق و تفسير، همه را دارد. ولي دريغ  كه گوهر هايش تا كنون  استخراج  نشده است، هر چند  دستان سخاوتمند  امواج  غدير گاه  دانه هاي گران بهايي را به ساحل نشيناني ارزاني داشته است.

 

در اين نوشتار بر آنيم قطره اي از اين درياي بي كران را عرضه بداريم. در اهميت اين عيد بزرگ همين بس كه در روايات سي و شش عمل را براي آن شمرده اند، كه مستحبات اين روز مي باشد. در اسلام براي هيچ روزي چنين احكامي وارد نشده است. اگر اعمال روزهاي قربان ، فطر ، مباهله و عرفه را با هم ضميمه كنيم باز هم با اعمال عيد غدير برابري نخواهد كرد.

گستردگي و غناي اين اعمال به قدري مي باشد، كه ميتوان گفت در آينه فقه كامل غدير كمال دين تجلى يافته است.

در سوالي از امام صادق (عليه السلام) پرسيده شده كه چرا اين روز اين همه اعمال دارد؟ حضرت مي‏فرمايد: «اعظاما ليومك» تا با اين اعمال روز غدير را بزرگ بدارى.( بحارالانوار، ج 95، ص .302)

http://www.bornanews.ir/Pages/News-86917.aspx



موضوعات مرتبط: امیرالمومنین علی(علیه السلام)
ادامه مطلب

تاريخ : دوشنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۰ | 15:10 | نویسنده : احمد داعی |

به گزارش خبرگزاری برنا، سوالی از حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی پرسیده شده است و ایشان در کتاب خود با نام "پاسخ به پرشهای مذهبی" به آن پاسخ گفته‌اند که آن را در ادامه می‌خوانید.


سوال: در حالات حضرت امیرمؤمنان على (علیه السلام) مى‌خوانیم که یک وقت در موقع نماز آنقدر مستغرق در عبادت و توجه به خدا بود که پیکان از پاى مبارکش بیرون آوردند و متوجه نشد، ولى در حالات آن حضرت مى خوانیم که روزى در حال نماز توجه به حال فقیر و سائل نمود و انگشتر به او بخشید؛ این دو حالت چگونه با هم جمع مى شوند؟


پاسخ معظم له: باید توجّه داشت که میان "خارج کردن پیکان از بدن" و "بخشیدن انگشتر به فقیر" تفاوت بسیارى است؛ زیرا خارج کردن پیکان از بدن صرفاً جنبه شخصى و جسمى دارد و از مقام توجّه کامل به خداوند استغراق در ذات او دور است.

ولى توجه به حال بنده فقیر و محرومى که در مسجد پیغمبر اسلام (صلى الله علیه وآله) ناله مظلومانه سر داده و استرحام مى‌کند، یک عمل خدایى و قربى است و با توجه به خدا تناسب دارد.


در حقیقت او توجه به خود نداشت، زیرا توجه به حال بینوا توجّه به خود نیست، بلکه توجه به خداست!


به عبارت دیگر: کمک به خلق خدا و مستمندان و فقیران خود یکى از عبادات بزرگ است و با نماز که آن هم عبادتى است بس بزرگ سنخیت کامل دارد؛ بنابر این جاى تعجب نیست که ناله سوزان و نافذ آن فقیر محروم استرحام او در برابر مسلمانان، دل آگاه على(علیه السلام) را هنگام نماز متوجه خود سازد و در ضمن آن عبادت، عبادت دیگرى که هر دو براى خدا و جلب خشنودى او بوده است انجام دهد؛ حتى این عمل بقدرى شایسته و ارزنده بود که آیه‌اى درباره آن نازل گردید .



موضوعات مرتبط: امیرالمومنین علی(علیه السلام)

تاريخ : شنبه چهارم تیر ۱۳۹۰ | 0:0 | نویسنده : احمد داعی |

یا علی گفتیم و عشق آغاز شد

 



موضوعات مرتبط: امیرالمومنین علی(علیه السلام)

تاريخ : دوشنبه یازدهم مرداد ۱۳۸۹ | 16:58 | نویسنده : احمد داعی |