در شب قدر اتفاقهای عظیمی رخ داده می شود که در هیچ شبی ، آن اتفاق میمون و مبارک رخ نمی دهد .شب قدر زمانی برای ما قدر است که با عبادات و شب زنده نگهداری ، قدرشناسی کرده و بتوانیم رضای خالق متعال را حاصل کنیم که اگر اینکار بشود زهی شرف و ناز !

اینک «رضــــا» قدر بدان این شب پر فیض 

همت ز خـــدا خواه و مکن بوالهوســـــانی



موضوعات مرتبط: قرآن ، نماز
برچسب‌ها: شب قدر , مبارک , رضا , فیض

تاريخ : شنبه چهارم خرداد ۱۳۹۸ | 13:38 | نویسنده : احمد داعی |

 

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

 يكی از گناهان، استخفاف نماز يعنی سبك شمردن نماز است. نماز نخواندن يك گناه بزرگ است و نماز خواندن اما نماز را خفيف شمردن، استخفاف كردن، بی اهميت تلقی كردن گناه ديگری است. پس از وفات امام صادق علیه السلام، ابوبصير آمد به ام حميده تسليتی عرض كند. ام حميده گريست.
ابوبصير هم كه كور بود گريست. بعد ام حميده به ابوبصير گفت: ابوبصير! نبودی و لحظه آخر امام را نديدی، جريان عجيبی رخ داد.

امام در يك حالی فرو رفت كه تقريبا حال غشوه ای بود. بعد چشمهايش را باز كرد و فرمود: تمام خويشان نزديك مرا بگوئيد بيايند بالای سر من حاضر شوند. ما امر امام را اطاعت و همه را دعوت كرديم. وقتی همه جمع شدند، امام در همان حالات كه لحظات آخر عمرش را طی می كرد يك مرتبه  چشمش را باز كرد، رو كرد به جمعيت و همين يك جمله را گفت: «ان شفاعتنا لا تنال مستخفا بالصلوة»
هرگز شفاعت ما به مردمی كه نماز را سبك بشمارند، نخواهد رسيد. اين را گفت و جان بجان آفرين تسليم كرد.

امام نفرمود كه شفاعت ما به مردمی كه نماز نمی خوانند نمی رسد آن كه تكليفش خيلی روشن است، بلكه فرمود به كسانی كه نماز را سبك می شمارند. يعنی چه نماز راسبك می شمارند؟
يعنی وقتی و فرصت دارد، می تواند نماز خوبی با آرامش بخواند ولی نمی خواند. نماز ظهور و عصر را تا نزديك غروب نمی خواند، نزديك غروب كه شد می رود يك وضوی سريعی ميگيرد و بعد با عجله يك نمازی می خواند و فورا مهرش را می گذارد آنطرف، نمازی كه نه مقدمه دارد و نه مؤخره، نه آرامش دارد و نه حضور قلب. طوری عمل می كند كه خوب ديگر اين هم يك كاری است و بايد نمازمان را هم بخوانيم. اين خفيف شمردن نماز است.
اين جور نماز خواندن خيلی فرق دارد با آن نمازی كه انسان به استقبالش می رود، اول ظهر كه می شود با آرامش كامل می رود وضو می گيرد، وضوی با آدابی، بعد می آيد در مصلای خود اذان و اقامه می گويد و با خيال راحت و فراغ خاطر نماز می خواند. السلام عليكم را كه گفت فورا در نمی رود. مدتی بعد از نماز با آرامش قلب تعقيب می خواند و ذكر خدا می گويد.

ادامه مطلب یادتون نره



موضوعات مرتبط: نماز
ادامه مطلب

تاريخ : چهارشنبه یکم دی ۱۳۸۹ | 21:4 | نویسنده : احمد داعی |