عقاد در کتاب خود «عبقرية الامام» در باره تولد و اسلام آوردن علی(ع) می نويسد:

«علی در داخل کعبه زاده شد و خداوند چهره او را از سجده به بت ها منزّه داشت. گويا که ميلاد وی اعلان تازه ای برای کعبه و عبادت در آن بود. بلکه اگر به تولد عقيده و روح بنگريم او به

تحقيق مسلمان متولد شد، زیرا چشمانش را بر اسلام گشود و هرگز با پرستش بت ها آشنا نشد. در خانه ای پرورش یافت که دعوت اسلام از آن خانه خارج شد و عبادت را در نماز پيامبر

و همسر پاک سرشتش شناخت، پيش از آن که آن را از نماز پدر و مادر خود بشناسد.

دين تازه، دلی را تصرف کرد که هيچ عقيدة پيشينی در آن با وی مخالفت نمی کرد و هيچ آميخته ای زلال آن را تيره نمی ساخت.

پس سزاست اگر بگوييم، علی در سرشت والای خود مسلمانی پاک نهاد بود. دين تازه هرگز اسلام شخصی را صادقانه تر و نفوذ اسلام را در کسی ژرف تر از او نيافت. او در علم و عمل و

عبادت مسلمان بود و عقل و قلبش نيز. تا آن حد که می توان گفت: او بر اسلام سرشته شده بود، و شناخت اسلام جز آنچه که آموزش بر طبيعت ها می افزايد، بر وی نيفزود.

در هر حال هيچ کس در پيشی گرفتن وی به اسلام و ايمان به آنچه محمد بن عبدالله آورد، ترديد نکرده است.»   

  سيرة المصطفی/ج1/ 129

تاريخ صحيح اسلام/ محمد نيكنام عربشاهي/ ج2/ ص19