اين علامت اين است كه نماز در اين خانه احترام دارد. نماز خوانهائی كه خودشان نماز را استخفاف می كنند، يعنی كوچك می شمارند، نماز صبحشان آن دم آفتاب است نماز ظهر و عصرشان آن دم غروب است، نماز مغرب و عشاشان چهار ساعت از شب گذشته است و نماز را با عجله و شتاب می خوانند، تجربه نشان داده كه بچه های اينها اصلا نماز نمی خوانند. شما اگر بخواهيد واقعا نماز خوان باشيد و بچه هايتان نماز خوان باشند نماز را محترم بشماريد، نمی گويم نماز بخوانيد، بالاتر ازنماز خواندن محترم بشماريد.

اولا برای خودتان در خانه يك مصلائی انتخاب كنيد (مستحب هم هست) يعنی در خانه نقطه ای را انتخاب بكنيد كه جای نمازتان باشد مثل يك محراب برای خودتان درست كنيد. اگر می توانيد همان طوری كه پيغمبر اكرم يك مصلی داشت، جای نماز داشت، يك اتاق را به عنوان مصلی انتخاب بكنيد.
اگر اتاق زيادی نداريد، در اتاق خودتان يك نقطه را برای نماز خواندن مشخص كنيد، يك جانماز پاك هم داشته باشيد. در محل نماز كه می ايستيد، جانماز پاكيزه ای بگذاريد، مسواك داشته باشيد، تسبيحی برای ذكر گفتن داشته باشيد، وقتی كه وضو می گيريد اينقدر با عجله و شتاب نباشد.

پس نماز را نبايد استخفاف كرد، نبايد سبك شمرد، نبايد انسان كوشش بكند كه در نماز فقط به واجباتش قناعت بكند و بگويد خوب، برويم ببينيم فتوای مرجع تقليد چيست؟ آيا می گويد سه تا سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر بايد گفت يا يكی هم كافی است؟ خوب مجتهد بايد فتوايش را بگويد.
مجتهد می گويد يكی هم كافی است، احتياط مستحبی اين است كه سه تا گفته شود. ديگر ما نبايد بگوئيم حالا كه گفته اند يكی كافی است ما هم يكی بيشتر نمی خوانيم. اين فرار از نماز است.
ما بايد طوری باشيم كه وقتی هم كه مجتهد بما می گويد يكی واجب است و دو تای ديگر مستحب، بگوئيم ما مغتنم می شماريم و آن دو تای ديگر را هم می گوئيم.